Młodzież w społeczeństwie

Do tego, że wiek młodzieńczy to okres zagubienia i konfliktów, przyczynia się również sposób, w jaki społeczeństwo, za pośrednictwem instytucji i swoich przedstawicieli, odnosi się do młodych ludzi. W krajach, w których utrzymuje się obowiązkową służbę wojskową, młodzi mężczyźni są szkoleni na żołnierzy i często otrzymują powołanie do wojska, które przygotowuje ich do walki i zabijania, zanim uzyskają prawo do głosowania. Podobnie prawo wielu krajów zezwala na zawieranie małżeństw i płodzenie potomstwa ludziom, których nie uznano jeszcze za dość dojrzałych, by prowadzić samochód. Są społeczeństwa, surowo karzące mężczyzn o skłonnościach homoseksualnych, choć młode kobiety nie podlegają w nich podobnym ograniczeniom. Część badaczy dowodzi, że jeśli społeczeństwo jako całość podejmuje wyraźnie arbitralne decyzje o traktowaniu człowieka jako dziecko lub jako osobę dorosłą, nie można się dziwić, że młodzież czuje się zagubiona. Młodzi ludzie muszą radzić sobie nie tylko z problemami hormonalnymi, fizycznymi, umysłowymi, emocjonalnymi, ale także żyć w społeczeństwie stawiającym niespójne wymagania, ciągle zmieniającym się i przyjmującym nowe wartości.