Cechy grup rówieśniczych

Grupa rówieśnicza stawia własne wymagania i wywiera innego rodzaju naciski, z których część bywa o wiele silniejsza niż zasady ustalone przez rodziców czy nauczycieli. Na przykład w grupie bliskich przyjaciół trudno nastolatkowi zadecydować, czy powinien stać się zwykłym członkiem, czy dążyć do uzyskania pozycji dominującej, czy zostać przywódcą, czy wykonawcą poleceń. Inne problemy pojawiają się, gdy ktoś w grupie zażywa narkotyki, popełnił drobne wykroczenie czy rozpoczął aktywne życie płciowe. Niektórzy członkowie grupy mogą uznać takie działania za śmiałe i ekscytujące, więc współuczestnictwo będzie podwyższać status i znaczenie. Czasem znowu efekt może być odwrotny, kiedy koledzy uznają, iż tylko słabi dają się łatwo namówić do złego. Kiedy grupa rozpada się albo traci zainteresowania dzieci, wzmocni się więź łącząca oba pokolenia na znaczeniu, pozostają nadal zewnętrzne presje ze strony rodziców, krewnych, nauczycieli, policji i innych sprawujących władzę osób, którzy w oczach młodego człowieka zbyt gorliwie egzekwują zakazy i nakazy społeczne.